Ans Hijman

selfieOp jonge leeftijd verloor ik mijn moeder. Na een lange periode van ziekte ging zij dood toen ik veertien jaar was.

Pas na mijn dertigste heb ik, ook met hulp, het rouwproces om haar door kunnen maken en het verlies van haar leren dragen. Voor mijn gevoel was dat een bevrijding uit het harnas dat ik in de tussenliggende jaren om me heen had gebouwd.

Na vele omzwervingen in opleiding en werk, koos ik in 1987 voor de vierjarige opleiding Psychosociaal Werk en de tweejarige Voortgezette Opleiding, waar gaandeweg mijn passie ontstond voor de hulpverlening in het werken met verlies. Aanvullend volgde ik gespecialiseerde cursussen op het gebied van verlieskunde.

In 1997 startte ik mijn Praktijk Verlieskunde. Voor mij is deze “de parel in de pijn”.

Net als deskundigheid, opleiding en werkervaring is levenservaring belangrijk voor mij. Ook om mijn werk vanuit mijn hart te kunnen doen.

Praktijk Verlieskunde draag ik op aan mijn moeder.

Advertenties